انقلاب كبير فرانسه (1)

وضعيت اقتصادي – اجتماعي فرانسه قبل از انقلاب

1- انقلاب بورژوازي فرانسه , قرن هجدهم

در قرون هفده و هجده فرانسه يك دولت بسيار نيرومند بود. لوئي چهاردهم سپاهيان خود را تا 550 هزارتن افزايش داده بود. در اين زمان فرانسه مناطق وسيعي از آمريكا و لوئيزيانا را اشغال كرده بود. اين مناطق شامل زمينهاي وسيعي در امتداد مي سي سي پي مي شد. علاوه بر اين جزاير غني هند غربي و ماداگاسكار نيز در تسلط فرانسه بود.

ادامه مطلب

لغو و توقيف مجوز انجن هاي دانشگاه علامه طباطبايي را محكوم مي كنيم

 

دوستان دانشجو ,

 

بنابر احكام صادره از سوي هيات نظارت دانشگاه علامه طباطبايي , مجوزهاي فعاليت انجمن هاي اين دانشگاه لغو شده و از برگزاري انتخابات آزاد آنان نيز جلوگيري بعمل آمده است.

 

انجمن دانشجويان آزاديخواه ضمن محكوم كردن هرگونه سركوب , توقيف و تعطيلي كانون و انجمن هاي دانشجويي و نشريات آنان از سوي هيئت ها و نهادهاي حكومتي مستقر در دانشگاهها اعلام ميداريم دانشگاه عرصه تاخت و تاز عوامل استبداد نيست  و نمي تواند اين سنگر آزادي و آگاهي را به بند كشيده و مصادره نمايد.

 

 

زنده باد جنبش سراسري دانشجويي

انجمن دانشجويان آزاديخواه

29 ارديبهشت 1386

·        نشريه دانشجويى ,چكاوك, در دانشگاه زنجان لغو مجوز شد عاطفه گندم‌‏آبادي، مديرمسوول نشريه ,چكاوك, با اعلام اين خبر گفت: در نشريه ,چكاوك, يك قسمت تبليغى براى معرفى گروه زنان انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه زنجان قرار داشت كه كميته ناظر بر نشريات دانشجويى به اين موضوع ايراد گرفت كه چرا به‌‏رغم گرفتن مجوز نشريه به نام يك شخص حقيقي، از آن استفاده حقوقى مي‌‏شود. وى افزود: همچنين بسيج دانشجويى دانشگاه نيز از نشريه شكايتى داشت كه يكى از سرمقاله‌‏هاى نشريه را به عنوان توهين به بسيج تلقى كرده بود. گندم‌‏آبادى كه عضو شوراى انجمن اسلامى دانشگاه زنجان نيز هست، گفت: روز گذشته در كميته ناظر حضور يافتم و دفاعيات خود را ارايه دادم و اعلام كردم كه حاضرم خواسته‌‏هاى كميته ناظر را بپذيريم اما آنها دفاعيات من توجهى نكرد و بدون رسيدگى به شكايت بسيج، حكم لغو مجوز نشريه را صادر كرد. وى با بيان اينكه روز گذشته شماره سوم نشريه بدون تبليغ گروه زنان منتشر شد، گفت: جالب اينجاست كه در جلسه كميته ناظر شماره سوم نشريه در مقابل اعضاى كميته بود اما آنها هيچ توجهى نكردند و تنها گفتند چون انتخابات انجمن اسلامى تاييد نشده است، گروه زنان نيز مورد تاييد نيست، در حالى كه بارها به صورت شفاهى تاييد انتخابات را به ما اعلام كرده بودند.

 

ادامه مطلب

تو خيابون داري ميري مي بيني چهارتا بسيجي هيچي ندار, جلوتو مي گيرن شروع مي كنن به سرو وضعت و قيافه ات و هر كي كه باهات داره راه مياد گير ميدن. بهت بر ميخوره نه؟ آره بهت بر ميخوره.

ميري دانشگاه درس بخوني, ميري يه چيزي ياد بگيري, دردي از وطنت دوا كني. جلوي در, حراست و كميته انضباطي راهتو مي بندن از نوك پا تا فرق سر ازت ايراد مي گيرن. بهت بر ميخوره نه؟

آخه بابا تو قشر آگاه جامعه اي. هموطنت رو توي كوچه و خيابون دراز مي كنن و شلاق مي زنن, جوون هم سن و سالت رو بر عكس سوار چهارپا مي كنن و تو خيابون ميگردونن. خواهرت رو مادرت رو هزار جور تحقير مي كنن.

تو خيابون داري جلوي چشم چند ده نفر عابر راه ميري، يكدفعه ميريزن و خواهرت رو  ميگيرن و ميگن حجابش فلانه و بهمانه و آبرويي براش نميذارن، شخصيتش رو خورد ميكنن و مياندازنش تو ماشين و ميبرنش كجا؟؟ خدا ميدونه چه بلايي بعدش سرش ميارن، بهت بر نميخوره؟؟؟

 بهت بر ميخوره .

ميدونم, بهت بر ميخوره. حالا همه اينها رو داشته باش. تا من يه چيز ديگه بگم.  يه آدمي رو به اسم احمدي نژاد كه ما همه بهش ميگيم عنتري نژاد رو كردن رئيسجمهورت و با ”شعر و شعار“ مهرورزي بيشترين سركوب  و ستم رو داره بهت ميكنه و به هيچ بني بشري هم رحم نميكنه. آخه كي تو اين مملكت حاضره بگه ايرانيه و رئيسجمهورش اينه؟ كي حاضره تو اين مملكت بگه ايرانيه و اين داينا سورهاي عقبافتاده حاكمانش باشن؟ تو رو بخدا  اين  به تو برنميخوره؟  به من كه خيلي برميخوره. معلومه كه به تو هم برميخوره. آخه بابا ما ايراني هستيم. روي هر نقطه اي از تاريخ وطن ما كه دست بذاري, جز غرور و افتخار و سربلندي چيزي نيست. مغولا حمله كردن جلوشون وايستاديم. انواع پادشاهها خون ريختن, نفسشون رو بريديم. حالا هم بيست و هفت  ساله كه جلوي اين آخوندها ايستاديم. به عقب موندگي و ارتجاع تن نداديم, مگه غير از اينه؟ همه اون خونهايي كه ريخته شد و اسه همين بود, همه اون فريادهايي كه در اعتراض به ظلم و ستم آخوندها چهار گوشه دنيا رو پر كرده به خاطر همينه. اينه شرافت ايراني. اينه غرور ميهني. آره اين ظلم و ستم آخوندها و وحشيگري اونها به اسم حاكمان ايران، به ما بر ميخوره. به غرور ملي مون بر ميخوره. به همين دليل هم هست كه ميخواهيم جمعمون رو هر چه بيشتر گسترش بديم و به شعار هميشگي مون كه اگه بميريم تن به ذلت اين آخوندها نميديم....جامه عمل بپوشانيم .

 

                                                                                                                        نامه يك دوست

 

 در پی حمله نیروهای امنیتی به منزل احسان منصوری، دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، با هماهنگی با حراست دانشگاه و همچنین تهدید خانواده وی توسط یکی از کارمندان این نهاد که منجر به حمله قلبی مادر این فعال دانشجویی شد، روابط عمومی انجمن اسلامی پلی تکنیک اطلاعیه ای در این خصوص صادر کرد. متن این اطلاعیه به شرح زیر است:
پس از گذشت قریب سه هفته از شروع سناریوی جعل نشریات دانشجویی دانشگاه امیرکبیر، در حالی که به گواهی سخنگوی قوه قضاییه هیچ یک از دانشجویان پلی تکنیک در انتشار مطالب موهن نقشی نداشتند، اعمال فشار مضاعف بر دانشجویان این دانشگاه روز به روز در حال افزایش است. سیر رویدادها طی سه هفته گذشته حکایت از آن دارد که حتی اگر نتوان شکل گیری این پروژه شوم  را به مدیریت دانشگاه امیرکبیر منتسب کرد، اما میان داری و سوء استفاده مدیریت انتصابی دانشگاه امیرکبیر را در آن به عینه می توان دید.

ادامه مطلب

دوباره شروع شد . منتظر بودم ببينم بعد از حوادث چند هفته گذشته دانشگاه هاي پلي تكنيك ,دانشگاه  شيراز و دانشگاه رازي و سلسه دانشگاه هاي ديگر  ... امروز چه  دسيسه و چه اتفاق جديدي در انتظار ” دانشجو” ست. خوب از روز اولي كه اين  قضيه شروع شد , مي دانستم كه ته خطش چيزي جز حداقل چند احضاريه و يا حكم تعليق از تحصيل و حداكثر هم سپرشدن روزهاي خوب و پربار تحصيلي در پشت ميله هاي زندون , در بند 209 اوين نخواهد بود. بگذريم كه شايد هم در غياب من برخي تصميم گرفته بودند كه رشته ام را تغيير دهند  و قرار شده بود بجاي فارغ التحصيل شدن دررشته گرافيك كامپيوتر از دانشگاه پلي تكنيك , مدرك تحصيلي پزشكي از دانشگاه بهشتي ( ملي ) دريافت كنم و علت انتقالم به اوين كه بطور اتفاقي در زير اين ساختمان قرار دارد , همين بود ... بگذريم ... روزگار غريبي ست نازنين
ادامه مطلب

 

اطلاعيه حمايت انجمن دانشجويان آزاديخواه  از دانشجويان پلي تكنيك

 

انجمن دانشجويان آزاديخواه , ضمن حمايت از اعتراضات خاموشي ناپذير دانشجويان دلير دانشگاه اميركبير در جريان حوادث چند هفته گذشته , سركوبي , فشارها و اهانت هاي  وارد شده توسط بسيج , حراست دانشگاه و ساير دست اندركاران به ساحت مقدس دانشجويان و اساتيد اين دانشگاه را شديدا محكوم مي كند.

همچنين دستگيري 8 تن از دانشجويان فعال اين دانشگاه كه 4 تن از آنان مديرمسئول نشريات دانشجويي دانشگاه پلي تکنيک هستند و احضار بيش از 40 تن از دانشجويان دانشگاه به كميته‌ انضباطي و ساير محدوديت هاي اعمال شده بر اين دانشجويان از جمله ممانعت از ورود برخي از دانشجويان به دانشگاه , جلوگيري از برگزاري انتخابات آزاد تشكل انجمن اسلامی دانشگاه , حمله به دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت , تخریب اتاقهای تشکلهای دانشجویی آن دانشکده و هجوم به اتاق استراحتگاه دختران را شديدا محكوم مي كنيم و خواهان آزادي تمامي دانشجويان در بند هستيم.

در شرايطي كه دانشگاه ها در سرتاسر كشور , بخصوص دانشگاه اميركبير , عرصه بيداري و آگاهي است , از كليه دانشجويان , تشكل هاي دانشجويي , اساتيد و ساير وجدان هاي بيدار جامعه مي خواهيم كه از اعتراضات و مقاومت هاي برحق دانشجويان دلير اين دانشگاه حمايت كنند , و آنان را در پايداري و مقاومت عليه ”انقلاب فرهنگي دوم” كه اخيرا توسط  حکومت اسلامی جهت حذف و خاموش كردن هر گونه صداي معترض و منتقد در عرصه دانشگاه , كانون علم و آگاهي و روشنفگري و ” خانه دانشجويان ” براه انداخته ,  همراهي و همياري كنند.

 

ما تاكيد مي كنيم كه امروز همانند گذشته و  در ” انقلاب فرهنگي 58 ” با هيچ دسيسه , توطئه و بهانه تراشي ديگري قادر نخواهند بود , جلوي اتحاد و پيشروي جنبش پوياي دانشجويي را بگيرند و جنبش هاي دانشجويي را خاموش كنند .همانطور كه در طبيعت نمي توان جلوي دميدن صبح , بارش باران و رويش ناگزير جوانه را گرفت , كارگزاران نظام  نخواهند هرگز نخواهند توانست با تفكرات و عملكرد هاي ارتجاعي و سركوب گرانه , راه بند و سدي در برابر جنبش پيشرو و گسترش يابنده و پوياي دانشجويي و آگاهي آنان ايجاد كنند.

ما ضمن آرزوي موفقيت و پيروزي براي دانشجويان آگاه و دلير دانشگاه امير كبير در مسير تحقق حق و حقوق و خواسته هاي برحق شان و تداوم اين مبارزه , اعلام مي كنيم كه تا به آخر تا رسيدن به اهداف مشتركمان آنها را همراهي و همياري مي كنيم و يك گام عقب نخواهيم نشست .

 

انجمن دانشجويان آزاديخواه

23 ارديبهشت 1386

 

از ما ميترسه ...

از ما مي ترسه, از من و شمايي كه وايستاديم و مي گيم و مي خنديم مي ترسه. از دور هم جمع شدن ما واهمه داره, وقتي پراميد و پر شور نفس مي كشيم انگار عمرش كوتاه ميشه., واي به روزي كه صداي فريادهامون تو كوچه و خيابون بپيچه ديگه شمارش معكوس مرگش شروع ميشه.

ادامه مطلب

حتما كه اين روزها خبرهاي اعتراضات معلمين آگاه و آزاده كشورمون رو شنيديد ...

 اين شعر از شاعر بزرگ و انقلابي ميهنمون ” خسرو گلسرخي ” را به معلمين دلير و فريادهاي حق طلبانه شان صميمانه ترين درود ها و حمايت ها  تقديم مي كنيم ...

 

تساوي

 

معلم پاي تخته داد مي زند

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زير پوششي از گردپنهان بود

ولي آخر كلاسي ها

لواشك بين خود تقسيم مي كردند

وان يكي در گوشه اي ديگر جوانان را ورق مي زد

براي آنكه بي خود هاي و هو مي كرد و با آن شور بي پايان

تساوي هاي جبري را نشان مي داد

خطي خوانا به روي تخته اي كز ظلمتي تاريك

غمگين بود

تساوي را چنين بنوشت

يك با يك برابر هست

از ميان جمع شاگردان يكي برخاست

هميشه يك نفر بايد به پا خيزد

به آرامي سخن سرداد

تساوي اشتباهي فاحش و محض است

ادامه مطلب

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند

 پیرامون وقایع اخیر دانشگاه صنعتی امیرکبیر

       

 سیر تاریخ همواره شاهد بروز دسیسه­هائی بر ضد جنبش دانشجوئی بوده­است. اما بدون شک آنچه این جنبش را از خطر مصون نگه داشته­است، دیدگاه آرمان­گرایانه و عدالت­خواهانه­ی آن بوده­است. بررسی  روند انقلاب 57 و میزان تاثیرگذاریِ دانشجویان در آن نشان­دهنده­ی این نکته است که جنبش دانشجوئی همواره محلی بوده برای تجمیع متفکران و آزاد­اندیشان. شاید به دلیل همین تاثیرگذاری­است که در  طول تاریخ بیشترین نیزه­ها در سینه­ی دانشجویان و بیشترین مشت­ها بر گرده­ی آنان فرود آمده­اند.

    تاریخ دوباره تکرار گردید و بار دیگر شاهد آن بودیم که عده­ای از مشی عدالت­خواهانه­ی دانشجو سوءاستفاده کردند و سعی نمودند بار مطالب توهین­آمیز را بر گرده­ی دانشجو افکنند. آنچه برای هر عقل سلیمی واضح می­نماید، عدم ارتکاب دانشجویان فعال و آزاداندیش به چنین حرکاتی است. توهین به پیامبر و ائمه، قطعا محکوم و باطل است؛ اما آنچه بدتر از آن اتفاق افتاده انگ زدن وتهمت بستن بر یک انسان است. گناهی که در آیین اسلام به عنوان گناه کبیره از آن ذکر شده است. بی شک افرادی که چنین اتهام اثبات نشده­ای بر یک انسان تحمیل می­نمایند، ارزش­های انسانی را درک ننموده­اند که به این سادگی دست به چنین اقداماتی می­زنند. در این بین آنچه رخ می­دهد، سوءاستفاده از احساسات پاک و معصومانه­ی مردم است که از دیگر اقدامات رذل و پست سیستم توطئه­گر محسوب می­شود. در جریان چاپ نشریات دانشگاه امیرکبیر، بی­گناهی دانشجویان انجمن، بدیهی به نظر می­رسد. مطالب و کاریکاتورهایی که با لوگوی اسکن شده­ی نشریات به چاپ می­رسد، قبل از همه در اختیار عده­ای خاص در درون و بیرون دانشگاه قرار گرفته­است و از آن جالب­تر، حضور عده­ای از دانشجویان بسیج دانشگاه امام صادق در ساعت 10:30 صبح در جلوی دانشگاه امیرکبیر است. ضمنا در روز دو­شنبه 10/2/1386 نشریه­ی دیگری با همان لوگو، با قبول مسئولیت نشریات، در دانشگاه چاپ شده بود. حال این سوال باقی می­ماند که ایشان اگر می­خواستند بدون قبول بار مسئولیت مطالبی را چاپ نمایند؛ چرا لوگوی خود را بر آن نهادند؟ نکته­ی دیگر این که اگر این کار از سوی نشریات، به قصد فریب افکار عمومی انجام شده­است؛ چرا هیچ سایتی، از جمله سایت انجمن اسلامی امیر کبیر، این نشریات را منتشر ننموده­اند؟

 از دگرسوی با وجود تکرار چنین اتفاق تاسف انگیزی از سوی مجموعه وزارت آموزش و پرورش در جریان آزمون ضمن خدمت فرهنگیان و طی آن توهین رسمی به ساحت پیامبر، چرا در آن زمان اعتراضی از سوی مراجع رسمی صورت نگرفت؟ آیا این بیانگر سلیقه­ای بودن حرکات حکومتیان نمی­باشد؟  

مجموعه این علل نشان دهنده­ی دسیسه بودن این عمل، اما نه از سوی دانشجویان آزاد اندیشِ دانشگاه امیرکبیر؛ بلکه از سوی گروهی دیگر، شاید خارج از دانشگاه ­باشد.

    انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند، ضمن تاکید دوباره بر محکوم بودنِ توهین به مقدساتِ اقشار مختلف جامعه، شدیدا هر گونه توهین به ارزشهای انسانی و روا داشتن تهمت به مقام دانشجو را محکوم می­نماید و ضمن آرزوی آزادی برای تمام فعالانِ در بند و محکوم نمودن دستگیری مدیر مسئول نشریه «سحر» دانشگاه پلی­تکنیک ؛ به تمامیت­خواهان هشدار می­دهد؛ در صورتی­که قصد سوء استفاده از احساسات پاک و یا محدود نمودن دانشجویان به هر طریقی چون تغییر آئین­نامه­ی نشریات دانشگاهی را داشته باشند؛ دانشجویان تا آخرین نفس و تا آخرین بغض­های مانده در گلو، از قلم تنیده به خونِ خود، دفاع خواهند کرد.

 

زنده باد آزادی              زنده باد برابری

 

شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان

 

زمينه ي جامعه شناسي

اجتماع – قوانين اجتماعي – حركات اجتماعي ( 4 )

در مورد حركات اجتماعي  نيز , همچنانكه درباره حركت بطور كلي گفتيم ( كه حركت خصيصه ي ذاتي ماده و از آن جدائي ناپذير است ) با قاطعيت بگوئيم حركات اجتماعي كه از رشد و تكامل توليد برميخيزند خصيصه ي ذاتي جامعه و از آن انفكاك ناپذيرند ; و جامعه اي بدون حركت ( 1 ) و حركتي اجتماعي بودن جامعه , يعني بدون انسانهاي اجتماعي و بدون شبكه روابط و مناسبات اجتماعي و اقتصادي آنان , قابل تصور نيست.

ادامه مطلب

دوستان عزيز ,

بايد بگيم كه اين روزها صداي فريادهاتون در همه جا شنيده مي شه و شرح شجاعت هاتون بر سر همه زبون هاست .

يادتون مي ياد يك زماني هيچ تريبوني براي بلند كردن صداي در گلو مونده مان نبود ؟

يادتون ميياد , مي گفتيم كه صدامون به جايي نمي رسه ؟

يادتونه همه بسيج شده بودند كه اخبار فعاليت ها و آزاديخواهي ما رو بلوكه كنند و نگذارند كه خواسته هامون به گوش دنيا برسه ؟

 

اما امروز چطور ؟

بياييد كه با هم به اين صداي عدالت جويانه در سراسر دنيا گوش كنيم ;

 

الان خبرگزاري ها براي انتشار اخبار فعاليت هاي شما از همديگه سبقت مي گيرند

همين چند روز پيش بود كه در مقاله اي در  New York Times نوشته شده بود , بعد از اون هم خبرگزاري Associated Press انعكاس داد :

وقتي احسان منصوري به اين خبرگزاري  گفت كه ”همكلاسي هاي ما بجاي اينكه سر كلاس باشند وقت خودشون رو پشت ميله هاي زندان مي گذرونند چرا كه حرف دلشون رو گفتند و خواستار دمكراسي بودند..” معنيش اينه كه يك چيزي ورق خورده و صداي اعتراض دانشجوي ايراني جهاني شده

 

وقتي عباس حكيم زاده از حمله و هجوم بسيجي ها شكايت مي كنه و مي گه اونها تاب تحمل هيچ صداي مخالفي رو ندارند و هيچ آزادي وجود نداره , معنيش اينه كه سردمداران حكومت در وارونه نمايي فضاء ايران ناكام شدند و صداي ايران اون طور كه هست , انعكاس پيدا كرده نه اونطور كه خودكامگان  مي خواهند ...

 

و وقتي خود عباس ادامه مي ده كه ”ما نمي تونيم به ديكتاتوري تسليم بشيم”  ,اين ديگه خودش بزرگترين پيام به دنياست , چرا كه نشون مي ده مردم ايران اعم از دانشجو , كارگر , معلم و بقيه ...اقشار اجتماعي خواستار تغيير و دگرگوني هستند و هيچگاه به ستم ديكتاتوري مذهبي تن نخواهند داد

 

هر چقدر اين صدا جهاني تر بشه

مسير آزادي خواهي و دمكراسي در سرزمين ما هموارتره  !

 

و فراموش نكنيم كه براي هر چه جهاني تر كردن اين صدا

بايد بيشتر و بيشتر فرياد بكشيم

و اين صدا رو پر طنين تر كنيم ....

اکنون یک سال از موعد برگزاری انتخابات انجمن اسلامی می گذرد. اردیبهشت سال ٨۵ هنگامی که قصد داشتیم طبق روال گذشته انتخابات را برگزار کنیم هیئت نظارت دانشگاه به این علت که روند برگزاری انتخابات در آن هیئت تصویب نشده است از برگزاری انتخابات جلوگیری کرد و ما از انجا که سر همکاری با مسئولین جدید دانشگاه را داشتیم با دانشگاه توافق کردیم تا در مهر ماه با ابلاغ برنامه زمانبندی شده ، انتخابات را برگزار کنیم. در اواخر شهریور ماه که انجمن اسلامی برنامه زمانبندی شده را جهت تصویب به هیئت نظارت ارسال کرد به جای مجوز برگزاری انتخابات جواب گرفت که باید اساسنامه را جهت بررسی به آن هیئت فرستاده شود و این کار نیز صورت پذیرفت و مدتی طول کشید تا دانشگاه به این نتیجه رسید که پاره ای از مواد اساسنامه با ائین نامه تشکل های اسلامی سازگاری ندارد که انجمن اسلامی آمادگی خود را برای تطبیق اساسنامه با ائین نامه فوق الذکر اعلام نمود. پس از آن دانشگاه اعلام کرد که باید تائیدیه هیئت نظارت وقت بر اساسنامه را ارسال کنیم و از انجا که این مسئله مربوط به سالیان گذشته بود چنین مدرکی در ارشیو انجمن اسلامی وجود نداشت و این در حالی بود که هم مسئولین پیشین انجمن اسلامی و هم مسئولین آنزمان دانشگاه تائید کردند که اساسنامه پس از تصویب در مجمع عمومی انجمن اسلامی جهت تائید به هیئت نظارت وقت ارسال شده است. با تمام این تفاسیر هیئت نظارت فعلی اعلام کرد چون چنین مدرکی وجود ندارد انجمن اسلامی باید با اساسنامه جدید و اعلام هیئت موسس مجددا کسب مجوز کند. پس از این خواسته دانشگاه، بر سر این مسئله میان اعضای انجمن اسلامی اختلاف نظر پیش امد به گونه ای که تعدادی از اعضای انجمن (منجمله دبیر تشکیلات) که مخالف طرح هیئت موسس بوده و معتقد بودند این اشکال های مثلا قانونی لفافه یک بازی سیاسی است و دانشگاه به هیچ عنوان نمی خواهد اجازه برگزاری انتخابات را بدهد از انجمن استعفا دادند تا راه برای کسانی که در این طرح دانشگاه حسن نیت می دیدند باز شود که البته خوشبختانه استعفای این اعضا توسط شورای مرکزی پذیرفته نشد.                                                                                             
       به هر حال با کناره گیری کسانی که مخالف طرح هیئت موسس بودند، هیئت موسس و اساسنامه جدید در دی ماه سال ٨۵ به هیئت نظارت ارائه گردید وتا کنون جوابی از طرف هیئت نظارت ارسال نگردیده و هر بار که اعضای انجمن پیگیر این مسئله می شوند مسئولین دانشگاه به نوعی از دادن پاسخ طفره می روند و این در حالی است که آئین نامه مذکور که دانشگاه انجمن اسلامی را ملزم به رعایت آن می داند اما خود به هیچ عنوان طبق ان عمل نمی کند بندی دارد که می گوید هیئت نظارت باید حداکثر ظرف مدت دو ماه به درخواست ها برای کسب مجوز تشکل پاسخ گوید و اکنون نزدیک به چهار ماه از آن زمان گذشته و اعضای انجمن به جای آنکه پاسخی بگیرند بعضا به طور شفاهی از برخی مسئولین دانشگاه می شنوند که هیئت موسس پذیرفته نخواهد شد. اکنون که این وضعیت را می بینیم به یاد قسم ها و قولهای شرافت بعضی از مسئولین دانشگاه می افتیم که می گفتند در صورتی که انجمن اسلامی هیئت موسس معرفی کند مشکل حل خواهد شد.                                                                                                   
      اتفاقات چند ماه گذشته به خوبی نشان می دهد که مسئولین دانشگاه برخلاف آنکه شعار می دهند که بدون خط سیاسی عمل می کنند کاملا پیرو یک جناح هستند و در تلاش اند تا دیگر نیروها را به بهانه های مختلف حذف کنند و پروژه شان این بود با ایرادات مثلا قانونی انجمن اسلامی دانشگاه علامه را از صحنه به در کنند و گمان نمی کردند که ما نسبت به اشکال تراشی های انان پاسخ مثبت بدهیم.                                             
    در حالی که انجمن اسلامی با حسن نیت عمل کرده و تمام خواسته های دانشگاه به خصوص مسئله هیئت موسس را که اکثریت اعضای انجمن مخالف آن بودند را اجابت کرده دانشگاه به جای آنکه مشکل انجمن را حل کند از در دعوا وارد می شود ومرتضی اصلاحچی دبیر این تشکل دانشجوئی را پس از یک ترم محرومیت از تحصیل مجددا به کمیته انضباطی احضار می کند و در نهایت وی را ممنوع الورود به دانشگاه می کند.                                                      
آیا مسئولین دانشگاه قول های خود را فراموش کرده اند یا اساسا این قول و قسم ها از نوع رایج در کشور است که هیچ صداقتی پشت ان نیست؟                                                                                                         
اکنون دانشگاه باید تصمیم خود را بگیرد. مسئولین دانشگاه یا باید وظیفه قانونی خود را انجام دهند و پاسخ هیئت موسس انجمن اسلامی قانونی ودانشجوئی را بدهند و یا با دادن مجوز انجمن اسلامی به افراد وابسته به نیروهای شبه نظامی خود را به عنوان مسئولینی غیر صادق و باند باز به همگان معرفی کنند چراکه انجمن اسلامی با معرفی هیئت موسس که آخرین خواسته دانشگاه بود جای هیچ بهانه ای باقی نگذاشته است.                              
ما دو ماه بیش از موعد قانونی به دانشگاه زمان داده ایم و یک هفته دیگر هم برای اینکه مجددا حسن نیت خود را نشان دهیم صبر می کنیم اما اگر دانشگاه طبق روال سابق بخواهد غیر صادقانه عمل کند آنچه را که وظیفه مان است انجام خواهیم داد.      
                                                                                                            
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی
۱٣٨۶/۲/۲۲      

چوب الف بر سر ما ...

دست من و تو بايد اين ...

 

 يك موسيقيدان بزرگ , يك انسان مبارز

(2)

 

 

 

بعد از طي فراز و فرودهايي  , موزيك تم شاد به خودش ميگيرد  اما ناگهان مارش عزا شنيده ميشود . پيروزي به بهاي گزافي بدست آمده  . درپيكاري سخت و وحشتناك قهرماني به خاك افتاده , و ملتِ فاتح آخرين احترامات خود  را نسبت به او ابراز ميكنند. اما بتهوون با مراسم عزا سمفوني خود  را  پايان نميدهد , چرا كه قهرمان ملي بخاطر آينده و بخاطر زندگي سعادتمند انسانها جان باخته است . اينجاست كه  قسمت هاي آخر سمفوني را  تصاويري از يك جشن با شكوه ملي تشكيل ميدهند .

ادامه مطلب

بتهوون

 

 يك موسيقيدان بزرگ , يك انسان مبارز

(1)

 

 

 

آشنايي با بتهوون و آثارش , يك آشنايي ساده با يك اثر موسيقي ويك موسيقيدان نيست , بلكه آشنايي با جنبه هايي از شخصيت و روح تعالي طلب و خستگي ناپذير نوع  انسان است  .

بتهوون هنرمند بزرگي است كه او را طبق روش معمول نميتوان از روي آثارش شناخت , بلكه بعكس تنها از طريق آشنايي با شخصيت شگرف و والاي انساني خود اوست كه ميتوان به درك آثارش نائل شد . اينچنين است كه شرح زندگي بتهوون , خود  موضوع  قابل توجهي براي خيلي از نويسندگان بزرگ تاريخ معاصر از جمله رومن رالان ادوارد هريوت  و لويي كاپدويلا شده است..

قبل از اينكه بتهوون را بعنوان يك موسيقيدان بزرگ بشناسيم بهتر است  از اون بعنوان انساني جنگنده و خستگي ناپذير ياد كنيم كه هيچگاه حاضر نشد به جبرهاي محيط و بقول خودش « سرنوشت» تن بدهد و عاقبت هم در اين جنگ نا برابر و طولاني با جبرهاي بنده ساز , او بود كه  پيروز شد .

 بتهوون معتقد بود كه زندگي انسان دريك اصل خلاصه ميشود , چيزي كه هميشه تكرار ميكرد :

 

« از طريق مبارزه – پيش بسوي پيروزي »

ادامه مطلب

آشنايي مختصري با كورساكف

آهنگساز بزرگ روس

 

 

 

از يكشنبه خونين نهم ژانويه تا دسامبر 1905 , روسيه  از اعتصابات , برخوردها و تظاهرات اقشار مختلف بخصوص دانشچويان در غليان بود .

كنسرواتوار پترزبورگ  نيز به دو اردو تقسيم شده بود . قسمت اعظم دانشجويان بهمراه عده قليلي از استادان طرفدار انقلاب بودند .

نيكلاي آندره يويج ريمسكي كورساكف , آهنگساز معروف روسي كه آنزمان هم از مفاخر روسيه به شمار ميرفت در همين اردو و در كنار دانشجويان انقلابي  قرار داشت . هنگاميكه از طرف مدير كنسرواتوار , به استادان ابلاغ  شد كه ليست دانشجويان فعال در اعتصابات را تهيه كنند , كورساكف در لحظه به  وي پيشنهاد كرد كه از مديريت كنسرواتوار استعفا كند . اين عكس العمل باعث شد كه خود آهنگساز را با همه شهرت و محبوبيتي كه داشت از كنسرواتوار اخراج كنند . بدنبال وي ساير اساتيد مترقي كه از اين عمل بخشم آمده بودند از كار خود كناره گرفتند .
ادامه مطلب

موضوع جدی است :

از نقش کیهان غافل نشوید...

 

بیش از یک هفته است که ازاتفاقات دانشگاه امیرکبیر می گذرد و موضوع همچنان ادامه دارد.

رد پای بسیج و مسوولان دانشگاه امیرکبیر در سوء استفاده از آرم ولوگوی نشریات این دانشگاه و در پی آن

چاپ مطالبی موهن در آنها پر رنگ ومشهود است. فقط کافی است از خود بپرسیم چطور است که نشریات مجوز دار این دانشگاه اجازه توزیع نمی یابند و در این چند ما هه انتظامات مانع از توزیع گسترده و مناسب آنها در بین دانشجویان شده است ولی این نشریات مجعول به راحتی و به سادگی توزیع شده اند. ؟!!

ادامه مطلب

نايب دبير انجمن صنفي نشريات دانشجويي سراسر كشور ابراز عقيده كرد:« اتفاقات اخير دانشگاه اميركبير در ادامه روند گذشته تمايل به تعطيل كردن فعاليت دانشجويي، انجمن‌هاي اسلامي و نشريات دانشجويي است. بحث دانشگاه اميركبير را جرياني براي اعمال فشار به دانشجويان به وجود آورده؛ چراكه آنها متوجه شدند نمي‌توانند جلوي جريان اصيل دانشجويي را بگيرند.»

محمدرضا خسروي در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در رابطه با وقايع اخير دانشگاه اميركبير، اظهار داشت:« فشارهاي كنوني بر فعالان دانشجويي كه نمونه‌ي آن بحث فشار بر نشريات دانشجويي دانشگاه اميركبير است، از زمان گذشته از سوي گروهي بوده است و اين فشارها ب